مهدی مقیم‌نژاد، مدرس، پژوهشگر و عکاس معاصر در سال ۱۳۵۵ در شهر بابل متولد شد. این هنرمند دانش‌آموخته‌ی کارشناسی گرافیک (ارتباط تصویری)، کارشناسی ارشد عکاسی و دکتری رشته‌ی پژوهش هنر از دانشگاه هنر تهران است. مقیم‌نژاد که از سال ۱۳۸۰ در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد رشته‌های عکاسی، گرافیک و سینما در مراکزی چون دانشگاه هنر تهران، دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران، موسسه آموزش عالی سوره و دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد مشغول به تدریس بود از سال ۱۳۸۹ با درجه استادیار به عضویت هیئت علمی دانشکده هنرهای تجسمی دانشگاه هنر تهران درآمد.

از مقیم‌نژاد تاکنون هفت عنوان کتاب و بیش از یکصد عنوان مقاله درباره‌ی مباحث نظری هنر و عکاسی به زبان های فارسی و انگلیسی به چاپ رسیده است که از مشهورترین  کتاب‌های او می‌توان به ترجمه‌ی «نشانه شناسی عکاسی»، «هنر در عصر دیجیتال» و تالیفاتی چون «عکاسی و نظریه» و گزیده‌ی مقالات‌اش به نام «در ستایش امر واقعی» اشاره کرد. او همچنین گردآورنده و مترجم کتاب شعر معاصر آمریکا با عنوان «جایی که غروب درنگ می‌کند» و شاعر مجموعه‌ی «باران شغال» است که در سال ۱۳۹۶ نامزد دریافت جایزه ی شعر احمد شاملو شد. دنیای عکاسی مقیم‌نژاد را می‌توان گفت‌و گویی با تاریخ و فرهنگ ایران توصیف کرد. او با یک روش فتومونتاژ هایپررئالیستی و بسیار شخصی که نام «واقع‌نمایی‌ها» را بر آن گذاشت از سال ۱۳۸۰ تاکنون تلاش کرده تا در مجموعه‌های متعدد نگاهی پرسش‌گرانه و مفهومی به سویه‌های گوناگون تاریخ ایران داشته باشد. عکس‌های مقیم‌نژاد معمولا تلفیقی از چشم‌اندازهای طبیعی و به خصوص بیابانی، ویرانه‌ها و عناصر و نمادهای فرهنگی ایران است. او تاکنون اثارش را در چهار نمایشگاه انفرادی در گالری برگ (۱۳۸۱)، گالری شماره هفت(۱۳۸۸)، و گالری محسن(۱۳۹۲ و ۹۳) و در بیش از پنجاه نمایشگاه گروهی در داخل و خارج از ایران به نمایش گذاشته است. آثار مقیم‌نژاد تاکنون در حراج‌ها و اکسپوهای گوناگونی حضور داشته‌اند و چند اثر او در گنجینه‌ی دائمی موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری می‌شوند.