حمید عسکری از سال 1394 به عنوان عضو هیئت علمیِ گروه موسیقی جهانی با دانشگاه هنر همکاری داشته، و از سال 1395 تا 1402 مدیر گروه اتنوموزیکولوژی و از سال 1396 تا 1402 رئیس دانشکده موسیقی بوده است. از سال 1404 به عنوان رئیس پردیس کرج و رئیس پردیس فارابی دانشگاه هنر ایران فعالیت اجرایی دارد. تحصیلات ایشان در رشتههای آهنگسازی، رهبری کُر و موسیقیشناسی باعث فعالیت در زمینههای گوناگون شده است؛ حوزۀ تخصصی او موسیقی کُرال است، همچنین در زمینۀ مطالعات بینرشتهای موسیقی، فلسفه موسیقی و موسیقی معاصر پژوهشهایی انجام داده است.
مجموعهای از آثار آهنگسازی او با عنوان «طرح نو» توسط مرکز موسیقی حوزه هنری منتشر شده است (1393). کتابهای در حوزۀ موسیقی کُرال نوشته و مقالاتی در نشریات تخصصی منتشر کرده است. عسکری برنده دو جایزه پژوهشی است: 1- مقاله هنری برگزیده از نخستین جشنواره ملی نقد متون و کتب علوم انسانی(ISC) – تهران 1396، و 2-مقاله هنری برگزیده از پانزدهمین جشنواره نقد کتاب خانه کتاب ایران – تهران 1397. همچنین اجرای طرح جامع مطالعاتی مفهومی - کاربردی پژوهشهای بینرشتهای موسیقی را بر عهده داشته که این طرح در سال 1400 به عنوان طرح پژوهشی برگزیده دانشگاه هنر شناخته شده و در زمرۀ طرحهای برگزیده وزارت علوم قرار گرفته است.
Hamid Askari Rabori
Associate Professor
Faculty of Music, Iran University of Arts, Tehran
مجموعۀ اشعار «خودت را آفتابی کن» سرودۀ دکتر حمید عسکری رابری، توسط انتشارات اساطیر پارسی منتشر شد. این مجموعه در دو بخش اشعار کلاسیک و نو مفصلبندی و در مجموع شامل پنجاه و دو قطعه شعر است. شاعر، در این مجموعه به موضوعات متنوعی توجه داشته که میتوان به غزل ایران تویی، ترجیع بند هنر زیستن، مسمط دنیای مجازی، قطعۀ جنگ، قصیدۀ هوش مصنوعی و چارپارۀ کودکان کار اشاره کرد. عسکری، معتقد است «شعر، تجلی واژگانیِ موسیقی درون است؛ حاصل پنجهای، زخمهای یا نفسی که لحنهای ساز وجود را پدیدار ساخته است.»
او دربارۀ عنوان مجموعه اشعار در دیباچه کتاب نوشته است: «انتخاب عنوان خودت را آفتابی کن تمرکز بر آگاهی از مسئولیتی پیوسته در قبال خویش است؛ در سفر زندگی، گاهی میتوان «نگاه» را دگرگون و با خلق وضعیتی رهاییبخش، «حالِ» درخشندهای تجربه کرد. و این دفتر شعر نیز، در چنین احوالی شکل گرفته است: تلاشی برای دگرگونیِ زاویۀ نگاه به رویدادها، و یا گفتگویی آرمانگرایانه با خویشتنی که ساکن ناکجاآباد است.»