حمید عسکری از سال 1394 به عنوان عضو هیئت علمیِ گروه موسیقی جهانی با دانشگاه هنر همکاری داشته، و از سال 1395 تا 1402 مدیر گروه اتنوموزیکولوژی و از سال 1396 تا 1402 رئیس دانشکده موسیقی بوده است. از سال 1404 به عنوان رئیس پردیس کرج و رئیس پردیس فارابی دانشگاه هنر ایران فعالیت اجرایی دارد. تحصیلات ایشان در رشتههای آهنگسازی، رهبری کُر و موسیقیشناسی باعث فعالیت در زمینههای گوناگون شده است؛ حوزۀ تخصصی او موسیقی کُرال است، همچنین در زمینۀ مطالعات بینرشتهای موسیقی، فلسفه موسیقی و موسیقی معاصر پژوهشهایی انجام داده است.
مجموعهای از آثار آهنگسازی او با عنوان «طرح نو» توسط مرکز موسیقی حوزه هنری منتشر شده است (1393). کتابهای در حوزۀ موسیقی کُرال نوشته و مقالاتی در نشریات تخصصی منتشر کرده است. عسکری برنده دو جایزه پژوهشی است: 1- مقاله هنری برگزیده از نخستین جشنواره ملی نقد متون و کتب علوم انسانی(ISC) – تهران 1396، و 2-مقاله هنری برگزیده از پانزدهمین جشنواره نقد کتاب خانه کتاب ایران – تهران 1397. همچنین اجرای طرح جامع مطالعاتی مفهومی - کاربردی پژوهشهای بینرشتهای موسیقی را بر عهده داشته که این طرح در سال 1400 به عنوان طرح پژوهشی برگزیده دانشگاه هنر شناخته شده و در زمرۀ طرحهای برگزیده وزارت علوم قرار گرفته است.
Hamid Askari Rabori
Associate Professor
Faculty of Music, Iran University of Arts, Tehran
کتاب موسیقی کُرال ایران شامل پیشگفتار، مقدمه، فهرست مطالب، چهار فصل، جمعبندی، سخن پایانی، منابع و نمایه است.
در فصل اول، «تاریخچۀ موسیقی کُرال ایران» بررسی شده است؛ فهرستی از آثار کُرال آهنگسازان ایرانی تدوین شده و فعالیت گروههای کُر ایرانی مطالعه گردیده است. در این فصل همچنین، جریانسازان موسیقی کُرال کشور معرفی شدهاند.
در فصل دوم «مسائل و چالشهای موسیقی کُرال ایران» تحلیل شدهند؛ مسائلی نظیر بافت موسیقایی، پیوند شعر و موسیقی، تنظیم کُرال آوازهای محلی و چالشهای نظیر پیچیدگیهای نگارش آثار کُرال و غرابت شیوۀ آواز کلاسیک.
در فصل سوم «گسترش موسیقی کُرال در ایران»، به ضرورتهای اجتماعی، موسیقایی و ادبی گسترش موسیقی کُرال در ایران پرداخته شده، همچنین موانع، و راههای گسترش موسیقی کُرال ایران شناسایی و دستهبندی شدهاند.
محدودیت منابع مکتوب در زمینۀ موسیقی کُرال ایران باعث شده که پژوهشگر از روش میدانی بهره گیرد و برای انجام تحلیلهای دقیقتر، از پرسشنامهای شامل 27 گزاره استفاده کند که 170 نفر از اعضای جامعۀ موسیقی به آن پاسخ دادهاند. همچنین مصاحبههایی با 22 نفر از آهنگسازان، رهبران کُر و پژوهشگران ایرانی پیرامون موسیقی کُرال انجام شده که عمدتاً در تحلیلهای فصول دوم و سوم کتاب بسیار سودمند واقع شدهاند. بهجهت اهمیت دیدگاهها، متن کامل مصاحبههای مذکور نیز در فصل چهارم کتاب، تحت عنوان «مصاحبه با آهنگسازان، رهبران کُر و پژوهشگران» قرار گرفته است.
کتاب «موسیقی کُرال ایران» برای رهبران و خوانندگان گروههای کُر، بهویژه در جهت گزینش و تفسیر قطعات کُرال مفید است، برای آهنگسازان سودمند است، بهعنوان منبع درس آواز جمعی (گروهی) هنرستان موسیقی و مراکز دانشگاهی قابل استفاده است، برای علاقهمندان موسیقی معاصر ایران خواندنی است.