مقایسۀ آموزشی منابع ترجمه‌شدۀ هارمونی تُنال در ایران

چکیده مقاله

چکیده

در این پژوهش سه کتاب هارمونی یوزف ایگناتوویچ دوبفسکی و همکاران، والتر پیستون و ریچار اشتور، از مکاتب آموزشی روسی، آمریکایی و آلمانی انتخاب شده‌اند. این آثار به فارسی ترجمه شده‌اند و به عنوان منابع پرکاربرد آموزش هارمونی تنال در ایران شناخته می‌شوند. مسئلۀ اصلی پژوهش، یافتن ویژگی‌های منحصربه ‌فرد هرکدام از منابع هارمونی و همچنین شباهت‌ها و تفاوت‌های آن‌ها در شیوه‌ ارائه‌ مباحث است. در این پژوهش مقایسه‌ شیوه‌ سازماندهی مطالب بر اساس مباحث مشترک هارمونی در هر سه منبع انجام شده‌است. مثال‌های منابع با نمودار مقایسه‌ای نشان داده شده‌اند. نوع و رویکرد تمرین‌ها در هر یک از کتاب‌ها به‌صورت مقایسه‌ای بررسی شده‌است. یافته‌های پژوهش نشان داد که منابع، با توجه به رویکرد خاص نویسندگان و مکتب موسیقی ایشان تدوین شده‌اند، و دارای ویژگی‌های بخصوصی در ارائه‌ قواعد هارمونی‌اند، در عین حال، شباهت‌هایی در شیوۀ ارائه مباحث هارمونی دارند. ویژگی‌ بارز کتاب هارمونی دوبفسکی، ساختارمندی آن است چون در آن، آکوردها بر اساس نقش‌بندی آن‌ها در هارمونی کلاسیک معرفی شده‌اند. همچنین، به وصل هارمونیک و ملودیک، و همینطور به هارمونی جمله‌ها و پریودها در هر فصل توجه ویژه شده‌است. تمرین‌های هارمونیزه کردن ملودی سوپرانو از ابتدای کتاب مورد توجه قرار گرفته‌است. کتاب هارمونی پیستون، همه‌ ‌درجات را از ابتدا معرفی کرده‌است و توجه کمتری به کارکرد آکوردها دارد. پیستون در مقایسه با سایر منابع، مثال‌های بیشتری به کار برده‌است. در اشتور، شیوه‌ معرفی آکوردها، مشابه پیستون است، اما در برخی مباحث، به روش دوبفسکی نزدیک است. اشتور مبحث شاخصی به جز مباحث هارمونی مشترک در هر سه منبع ندارد.

کلیدواژه‌ها: آموزش هارمونی، دوبفسکی، والتر پیستون، ریشارد اشتور، آموزش موسیقی