روپوش مدارس؛ عرصه ای برای تبلور اصول پایداری و طراحی سبز

چکیده مقاله

از چالش های جدی عصر حاضر، مسائل مربوط به حفاظت از محیط زیست و توسعه ی پایدار است. توسعه محیط مصنوع و مصنوعات صنعتی، به دلیل مصرف­گرایی و خصوصاً بی توجهی در بخش طراحی و به روز نشدن دانش تولید، باعث زیان های پنهان و آشکار بسیاری می شود. یکی از این دست مصنوعات صنعتی، روپوش مدارس است که سالانه در حجم بالایی تولید می شود لیکن بسیار زودتر از پایان عمر مفیدشان و به دلایل متعدد از چرخه ی استفاده خارج می شوند و از آن­جایی که کاربری این لباس خاص بوده­، برای زمینه و کاربری­های دیگری کاربردی ندارند دور انداخته می­شوند و زباله­ی آن سرباری برای محیط زیست می­شود. بنابراین طراحی، تولید و استفاده از روپوش مدارس که منطبق با اصول پایداری باشد می تواند از اثرات منفی تولید این محصول به مقدار قابل توجهی بکاهد و در ترویج فرهنگ پایداری مؤثر باشد. در این پژوهش، روپوش مدارس، بر اساس الگوهای ارائه شده در طراحی لباس پایدار مورد ارزیابی قرار گرفته­اند. به منظور بررسیِ فرایندهای سفارش، طراحی، تولید و استفاده از روپوش، پژوهشی با "رویکرد ادغامی" Mixed Method Approach طراحی گردید.  داده های مرتبط با این پژوهش از گروه­های درگیر با روپوش و مشتمل بر پنج گروه دانش آموزان، والدین، معلمان، مدیران و تولیدکنندگان روپوش مدارس و از طریق روش­های مصاحبه و مشاهده اخذ گردید. نتایج حاصل از تحلیل داده ها، نویسندگان را به عوامل مورد نیاز برای طراحی یک روپوش پایدار رهنمون گردید.