اجتماع و اشتراک چالش‌های گروه های طراحی‌صنعتی دانشگاه های ایران

چکیده مقاله

برای بسیاری از دانشجویان، نهاد دانشگاه و آموزش­عالی، مَفصل بین آموزش متوسطه و جامعه تخصصی است. لذا خود دانشگاه، هدف یا مطلوب بالذات آن­ها نبوده، از آن به عنوان پلی برای رسیدن به سرزمین دانش، آمادگی­ و توانمندی­، جهت قبول مسوولیت در انجام امور تخصصی در جامعه استفاده می­کنند. بر همین اساس، یکی از اهداف موسسات آموزش عالی، باید شناخت دو عرصه آموزش عمومی و تخصصی، به منظور استقرار پایه­های یک پل واقعی و متناسب بین این دو عرصه باشد. لیکن پایه­های این پل برای رشته طراحی­صنعتی، مدت­هاست از شالوده­های خود در هر دو عرصه­ جدا شده، در دریای متلاطم ابهام، گذشته و البته ناکارآمدیهای ساختاری غوطه­ور است. بر پایه تکنیک دلفی، اکثر مدیران یا نمایندگان گروه­های آموزشی طراحی­صنعتی دانشگاه­های ایران در قالب یک گروه تمرکز در این مطالعه مشارکت کردند و ضمن تکمیل پرسشنامه­های طراحی شده به این منظور، چالش­های عمومی و اختصاصی آموزش طراحی­صنعتی در دانشگاه خود را تشریح و به بحث و تبادل نظر گذاشتند. پس از سنجش بسامد اظهارات، اشتراکات و تمایزات چالش­های آموزش طراحی­صنعتی در دانشگاه­های ایران مورد بررسی قرار گرفت. بجز تمایزات معدودی که بین دانشگاه­ها وجود داشت، چالش­های آموزشی مشترک و متعدد این رشته، ضرورت بازنگری اساسی این رشته را برای حل مشکلات زیرساختی طراحی­صنعتی و ناوبری پویای آن در بستر فرهنگی، اجتماعی و صنعتی کشور به اثبات رساند.